Tatiana has been in 7 flights by the age of 7 months.
Said "Ma" for the first time in my surprise party. Martin and Bora are the witnesses to this. Wait, I think more people too.
Loves to stand up with her feet and she is pulling to standing whenever she finds the possibility to do so.
Now she gives hugs [today at grandma Tatiana] and wet kisses [mostly to mom.]
Moves her lips when she sees food.
Loves drinking water and eating Cheerios.
If you wanna be her favorite friend make her walk with you and you will never be removed from her "People I Love" list.
Her second tooth cut in @ 7 months old.
Showing posts with label 7 months old. Show all posts
Showing posts with label 7 months old. Show all posts
Wednesday, March 31, 2010
Tuesday, March 30, 2010
First International Flight for TT
Ketu jemi tek aeroporti i Mynihut.
Tani une me verte thashe qe do behem me pak e gjalle, po une lash nam - humba fare!!! Sa te ambjentohem me ndryshim e orareve dhe do jem shume aktive ne blog. Po e filloj me udhetimin. Me shkoi rruga 3 dite. E fillova aventuren te merkuren me date 24 Mars. U zgjova e para si gjithmone ne mengjes rreth ores 6. Mbarova valixhet (normal ne minuten e fundit lehen te gjitha) dhe perseri shume normale qe lashe pa paketuar shume gjera te rendesishme te tipit unazen e marteses. Do thoni ju uaaaa na e mbushe mendjen qe e harrove. Po rri o Albena se te njohim dhe i dime shume mire qellimet qe ka pasur ne mendje :) Nejse se une keshtu allakatem nga nje muhabet ne tjetrin : perqendrohu!! Mbasi bera gati edhe TT shkuam ne aeroport te tre. Une i kam zet aeroportet sepse me kujtojne oret e shumta qe me duhen per te ardhur ne Tirane. Sa futa kemben me filluan emocionet. Barry shkoi te parkonte dhe kur erdhi shkuam beme check-in. Valixhet i kisha mbipeshe por ngaqe ishte nje rremuje e papare nuk i vuri re njeri dhe mi kaluan pa me vene gjobe. Pagova vetem per valixhen e 3-te qe e kisha teper. Aty mora edhe te gjitha biletat qe me duheshin per rrugen dhe nje leje kalimi per Barryn qe te vinte deri te gate te me shoqeronte meqe kisha TT. Kur kontrollova biletat pashe qe me mungonte nje e Tatianes nga Mynihu ne Tirane (mbajeni mend kete sepse do ti referohem me vone.) E pyeta agjentin e United dhe me tha qe kur te shkosh ne Mynih fol me punetoret e Lufthanses. Te tre u futem pa rradhe tek pjesa ku na kontrollojne (security) dhe pastaj shkuam ne njerin nga restorantet e mia te preferuara qe me kujton Pier 39 ne San Francisco, Boudin Bakery. Ketu ishte edhe vakti i fundit per te 3 ne (tjetri i bie te jete mbas 4 muaj e gjysem.) Barry nuk e leshonte nga dora TT dhe vetem e mbante kalapic tek qafa vet. Dhe TT-ja qe qeshte si perhere. E vetmja here qe nuk po gerricesha me Barryn se ditet e fundit nuk rrija pa i bertitur per gjene me te vogel. Edhe nje ore qe kishte mbetur me babi Barryn po i vinte fundi. Shkuam tek gate dhe normal qe ankthi u shtua edhe me shume sepse pa Barryn ne krahun tim ndjehesha e braktisur dhe pa shpresa per rrugen e gjate. Aty se per ca u kapa se mbaj mend, patjeter per ndonje budallallek. Kur na u afrua nje vajze si tip gruaje aziatike dhe po bente muhabet per TT. Kjo me ofroi ndihme kur shkuam ne avion. U ndava me Barryn shpejt e shpejt dhe per fatin e mire aziatikja qe meqe ra fjala kishte edhe kemben ne allci me mbajti 2 carry-on - et , kurse une shtyja karrocen. Momenti me i veshtire per mua ka qene kur futesha dhe dilja nga avioni. Isha ngarkuar si gomar prandaj. Ne avion flejti dy here, hengri dhe luajti me lodrat qe i kisha marre me vete. Nuk u morr vesh nqs kisha beb me vete apo jo. Kaluan 6 ore dhe ndalesa e pare ishte Chikago. Perseri aziatikja me ndihmoi deri sa shkova tek gate tjeter ku njerezit kishin filluar te futeshin ne avion. Ketu nuk pata njeri te me ndihmonte per ne avion pasi nuk kisha kohe te beja dallavere me ndonje njeri. Kur rrinim ulur dhe na kalonin njerezit afer thonin u sa i mire ky cuni. Hic mendja qe i kisha veshur bluze cunash baseball-i. Tek ky avioni filloi te grindej pak sepse kishim afer edhe 2 beba te tjere. Nje cun 2 vjec edhe nje goc me te vogel se TT-ja ndoshta 2 muajshe. Goca vogel ishte si qingj, nuk u ndje fare biles babi me mamin e vet e vune tek tabakate perpara karrigeve se tyre per te flejtur. *Sa po pertokam te shkruaj, po e vazhdoj me vone ose po i bie shkurt.* Kaluan si kaluan edhe 8 ore. Kur zbresim nga avioni doni ju qe s'kisha ashensor per tu ngjitur 2 kate te tjera. Mire qe me ndihmoi mami cunit 2 vjec nje rumune ti ngjisja shkallet elektrike me karrocen edhe bagazhet se une vet sdo dija si tja beja. Kaloj edhe security-in , ndahem me samaritanet e mire dhe shkoj drejt gate-it ne Mynih per te shkuar ne Tirane. Kur shkoj aty shikoj qe agjentja ja kishte keputur muhabetit per 7 pale qejfe me nje agjente tjeter dhe nuk i bente fare pershtypje qe kishte nje klient per te ndihmuar. Une po i rrija gjithe turi. Prita sa prita kur me ne fund u kujtua zonjusha dhe me thirri. Aty i thashe qe nuk kam bilete per beben time *agjenti ne San Francisco me tha te flisja me agjentin e Lufthanses ne Mynih.* Kur kontrolloi ne kompjuter ashtu shpejt e shpejt me dha nje pergjigje te ftohte : Ti je ne stand by. Nqs lirohet ndonje vend atehere do te therras ne autoparlant qe te vish. Une e habitur kembengula te kontrollonte me mire. Por e kote vendin tim e kishin shitur. Me con ne nje agjent tjeter dhe pa pike turpi me genjeu me tha : Mos e kij merak pasi do nisesh per 2 ore dhe do te japin 250 eu per shqetesim qe te krijuam.
Kur shkoj tek agjenti tjeter me tha : Eshte nje problem i madh. E ka pasur fajin United pasi ju ka fshire fluturimin. Sistemi kompjuterik ka deshtuar : System failure!
Une perseri e habitur i thashe: Pse, per 2 ore nisem apo jo?
Ajo u kthye : Jo zonje, kemi nje problem ketu. Fluturimi i vetem per Tirane ishte para nje ore dhe nuk ka me. Do shikoj c'mund te bej per ndonje linje tjeter.
Mbas disa minutash me dha edhe zgjidhjen e bukur.
Agjentja: Kam gjetur nje fluturim per sot nga Mynihu ne Beograd ne Rome dhe pastaj ne Tirane. Dhe kujtoi se po me bente nje nder te madh.
Une me nje tonacjon te larte te zerit: Jo Zonje une nuk e bej ate fluturim ne asnje menyre. E kupton qe kam nje foshnje, qe po fluturoj per 2 dite dhe ju me jepni kete zgjidhje? JO!!!
Pasi e pa kembenguljen time me te drejte tha qe do mendohet per zgjidhje te tjera. Mbas disa minutash tha: Problem eshte edhe pashaporta juaj. Pasi nuk ju lejohet te futeni ne Gjermani pa vize shengen. Do flas me nje kolegen time qe te marresh vize 24 oreshe qe te kalosh naten ne nje hotel dhe te marresh fluturimin e dites se nerserme per Tirane. Une nuk isha shume entuzjaste per te kaluar nje nate vetem ne hotel, por duke mos patur ndonje zgjidhje tjeter pranova pa hezitim. E quajta kete rast si Girls night out :) E nesermja erdhi dhe ne me ne fund arritem ne aeroportin e Tiranes ku mu vonuan valixhet. Nuk ishte e thene qe gjerat te shkonin rrjedhshem kete rradhe.
ps. Me erdhen edhe unazat para dy ditesh me mamin e Klodjanes.
Ketu jemi tek loby i hotel Sheraton ne Mynih.
Kurse ketu me nxorri mami tek dhoma hotelit. Ishte nata e pare si "Girls Night Out" me mamin.
Tani une me verte thashe qe do behem me pak e gjalle, po une lash nam - humba fare!!! Sa te ambjentohem me ndryshim e orareve dhe do jem shume aktive ne blog. Po e filloj me udhetimin. Me shkoi rruga 3 dite. E fillova aventuren te merkuren me date 24 Mars. U zgjova e para si gjithmone ne mengjes rreth ores 6. Mbarova valixhet (normal ne minuten e fundit lehen te gjitha) dhe perseri shume normale qe lashe pa paketuar shume gjera te rendesishme te tipit unazen e marteses. Do thoni ju uaaaa na e mbushe mendjen qe e harrove. Po rri o Albena se te njohim dhe i dime shume mire qellimet qe ka pasur ne mendje :) Nejse se une keshtu allakatem nga nje muhabet ne tjetrin : perqendrohu!! Mbasi bera gati edhe TT shkuam ne aeroport te tre. Une i kam zet aeroportet sepse me kujtojne oret e shumta qe me duhen per te ardhur ne Tirane. Sa futa kemben me filluan emocionet. Barry shkoi te parkonte dhe kur erdhi shkuam beme check-in. Valixhet i kisha mbipeshe por ngaqe ishte nje rremuje e papare nuk i vuri re njeri dhe mi kaluan pa me vene gjobe. Pagova vetem per valixhen e 3-te qe e kisha teper. Aty mora edhe te gjitha biletat qe me duheshin per rrugen dhe nje leje kalimi per Barryn qe te vinte deri te gate te me shoqeronte meqe kisha TT. Kur kontrollova biletat pashe qe me mungonte nje e Tatianes nga Mynihu ne Tirane (mbajeni mend kete sepse do ti referohem me vone.) E pyeta agjentin e United dhe me tha qe kur te shkosh ne Mynih fol me punetoret e Lufthanses. Te tre u futem pa rradhe tek pjesa ku na kontrollojne (security) dhe pastaj shkuam ne njerin nga restorantet e mia te preferuara qe me kujton Pier 39 ne San Francisco, Boudin Bakery. Ketu ishte edhe vakti i fundit per te 3 ne (tjetri i bie te jete mbas 4 muaj e gjysem.) Barry nuk e leshonte nga dora TT dhe vetem e mbante kalapic tek qafa vet. Dhe TT-ja qe qeshte si perhere. E vetmja here qe nuk po gerricesha me Barryn se ditet e fundit nuk rrija pa i bertitur per gjene me te vogel. Edhe nje ore qe kishte mbetur me babi Barryn po i vinte fundi. Shkuam tek gate dhe normal qe ankthi u shtua edhe me shume sepse pa Barryn ne krahun tim ndjehesha e braktisur dhe pa shpresa per rrugen e gjate. Aty se per ca u kapa se mbaj mend, patjeter per ndonje budallallek. Kur na u afrua nje vajze si tip gruaje aziatike dhe po bente muhabet per TT. Kjo me ofroi ndihme kur shkuam ne avion. U ndava me Barryn shpejt e shpejt dhe per fatin e mire aziatikja qe meqe ra fjala kishte edhe kemben ne allci me mbajti 2 carry-on - et , kurse une shtyja karrocen. Momenti me i veshtire per mua ka qene kur futesha dhe dilja nga avioni. Isha ngarkuar si gomar prandaj. Ne avion flejti dy here, hengri dhe luajti me lodrat qe i kisha marre me vete. Nuk u morr vesh nqs kisha beb me vete apo jo. Kaluan 6 ore dhe ndalesa e pare ishte Chikago. Perseri aziatikja me ndihmoi deri sa shkova tek gate tjeter ku njerezit kishin filluar te futeshin ne avion. Ketu nuk pata njeri te me ndihmonte per ne avion pasi nuk kisha kohe te beja dallavere me ndonje njeri. Kur rrinim ulur dhe na kalonin njerezit afer thonin u sa i mire ky cuni. Hic mendja qe i kisha veshur bluze cunash baseball-i. Tek ky avioni filloi te grindej pak sepse kishim afer edhe 2 beba te tjere. Nje cun 2 vjec edhe nje goc me te vogel se TT-ja ndoshta 2 muajshe. Goca vogel ishte si qingj, nuk u ndje fare biles babi me mamin e vet e vune tek tabakate perpara karrigeve se tyre per te flejtur. *Sa po pertokam te shkruaj, po e vazhdoj me vone ose po i bie shkurt.* Kaluan si kaluan edhe 8 ore. Kur zbresim nga avioni doni ju qe s'kisha ashensor per tu ngjitur 2 kate te tjera. Mire qe me ndihmoi mami cunit 2 vjec nje rumune ti ngjisja shkallet elektrike me karrocen edhe bagazhet se une vet sdo dija si tja beja. Kaloj edhe security-in , ndahem me samaritanet e mire dhe shkoj drejt gate-it ne Mynih per te shkuar ne Tirane. Kur shkoj aty shikoj qe agjentja ja kishte keputur muhabetit per 7 pale qejfe me nje agjente tjeter dhe nuk i bente fare pershtypje qe kishte nje klient per te ndihmuar. Une po i rrija gjithe turi. Prita sa prita kur me ne fund u kujtua zonjusha dhe me thirri. Aty i thashe qe nuk kam bilete per beben time *agjenti ne San Francisco me tha te flisja me agjentin e Lufthanses ne Mynih.* Kur kontrolloi ne kompjuter ashtu shpejt e shpejt me dha nje pergjigje te ftohte : Ti je ne stand by. Nqs lirohet ndonje vend atehere do te therras ne autoparlant qe te vish. Une e habitur kembengula te kontrollonte me mire. Por e kote vendin tim e kishin shitur. Me con ne nje agjent tjeter dhe pa pike turpi me genjeu me tha : Mos e kij merak pasi do nisesh per 2 ore dhe do te japin 250 eu per shqetesim qe te krijuam.
Kur shkoj tek agjenti tjeter me tha : Eshte nje problem i madh. E ka pasur fajin United pasi ju ka fshire fluturimin. Sistemi kompjuterik ka deshtuar : System failure!
Une perseri e habitur i thashe: Pse, per 2 ore nisem apo jo?
Ajo u kthye : Jo zonje, kemi nje problem ketu. Fluturimi i vetem per Tirane ishte para nje ore dhe nuk ka me. Do shikoj c'mund te bej per ndonje linje tjeter.
Mbas disa minutash me dha edhe zgjidhjen e bukur.
Agjentja: Kam gjetur nje fluturim per sot nga Mynihu ne Beograd ne Rome dhe pastaj ne Tirane. Dhe kujtoi se po me bente nje nder te madh.
Une me nje tonacjon te larte te zerit: Jo Zonje une nuk e bej ate fluturim ne asnje menyre. E kupton qe kam nje foshnje, qe po fluturoj per 2 dite dhe ju me jepni kete zgjidhje? JO!!!
Pasi e pa kembenguljen time me te drejte tha qe do mendohet per zgjidhje te tjera. Mbas disa minutash tha: Problem eshte edhe pashaporta juaj. Pasi nuk ju lejohet te futeni ne Gjermani pa vize shengen. Do flas me nje kolegen time qe te marresh vize 24 oreshe qe te kalosh naten ne nje hotel dhe te marresh fluturimin e dites se nerserme per Tirane. Une nuk isha shume entuzjaste per te kaluar nje nate vetem ne hotel, por duke mos patur ndonje zgjidhje tjeter pranova pa hezitim. E quajta kete rast si Girls night out :) E nesermja erdhi dhe ne me ne fund arritem ne aeroportin e Tiranes ku mu vonuan valixhet. Nuk ishte e thene qe gjerat te shkonin rrjedhshem kete rradhe.
ps. Me erdhen edhe unazat para dy ditesh me mamin e Klodjanes.
Ketu jemi tek loby i hotel Sheraton ne Mynih.
Kurse ketu me nxorri mami tek dhoma hotelit. Ishte nata e pare si "Girls Night Out" me mamin.
Friday, March 19, 2010
Last Playgroup
Today was my last playgroup with my friends. I haven't mentioned this before but Tatiana and I are leaving for Albania on March 24th. We'll be staying there for 4 and half long months. Yes you read it wright. I know it's a long vacation without our man but my family and friends need to see our sweet little angel. And of course I get to have my little vacay too. We will be in a long-distance relationship. We have come to an agreement of web cam-ing every day. This will make the hard situation a little more bearable. I just can't imagine Barry waking up early, sacrificing his sleep, just so he can see Tatiana [if you were thinking me, you were totally wrong.] I hope that I would be able to keep up with the blog while I'm at home. No promises being made though.
Here is a pic with Allisen. She is originally from Hawaii and she is one of my best friends here in the bay. I love her boys Donavon a.k.a D-boy and Dutch.
Here is Dutch with Kenna.
Dutch got super jealous when Allisen was holding TT. He constantly came to check on her. It was way funny when he pretended to want some water and when I offered that to him he refused it because he wanted it from his mom's hands. He cracks me up.
Everything TT sees wants it in her mouth, if she doesn't taste it, it's no good to her. Well no bueno TT, I'm always terrified of all the kinds of diseases out there and how exposed she is catching them.
How can we miss a shot of TT attempting to feed herself. The other day I introduced her to Cheerios. Oh my ... I will catch her in the action of grabbing a bunch in her tiny hand and stuffing her mouth full.
My friend Melissa is leaving in late April. Her husband found a new job in Kentucky so they will be moving there. This is life in the States. I remember my first semester at BYU-I when one of my English professors said that normally Americans change their location around 6-7 times during their lifetime. And then he went on about how change is good and healthy. Now it just hit me because I already moved to two states. And I still can't call the bay area home. I wonder where we will end up living. Lets hope not in the middle of nowhere [like Kentucky.] hehe
Well here are a couple of pics of Mel's daughters Lilly and June.
Here is a pic with Allisen. She is originally from Hawaii and she is one of my best friends here in the bay. I love her boys Donavon a.k.a D-boy and Dutch.
Here is Dutch with Kenna.
Dutch got super jealous when Allisen was holding TT. He constantly came to check on her. It was way funny when he pretended to want some water and when I offered that to him he refused it because he wanted it from his mom's hands. He cracks me up.
Everything TT sees wants it in her mouth, if she doesn't taste it, it's no good to her. Well no bueno TT, I'm always terrified of all the kinds of diseases out there and how exposed she is catching them.
How can we miss a shot of TT attempting to feed herself. The other day I introduced her to Cheerios. Oh my ... I will catch her in the action of grabbing a bunch in her tiny hand and stuffing her mouth full.
My friend Melissa is leaving in late April. Her husband found a new job in Kentucky so they will be moving there. This is life in the States. I remember my first semester at BYU-I when one of my English professors said that normally Americans change their location around 6-7 times during their lifetime. And then he went on about how change is good and healthy. Now it just hit me because I already moved to two states. And I still can't call the bay area home. I wonder where we will end up living. Lets hope not in the middle of nowhere [like Kentucky.] hehe
Well here are a couple of pics of Mel's daughters Lilly and June.
Tuesday, March 16, 2010
Ushqime te reja
Pardje per here te pare TT provoi biskota te kripura. Ja therrmoi gjyshja vet ne copa te vogla dhe i hante. Mundohej ti kapte edhe me gishtat e vegjel, por i rreshkisnin duart tek tabakaja e karriges ku hante, por edhe nese i kapte mezi arrinte ti fuste ne goje. Duket qe eshte goca ime edhe e Barryt sepse kur nuk arrinte ti fuste ne goje biskotat fillonte dhe grindej si nerv i vogel. Kurse dje kur po haja salmon po me shifte sikur e kisha lene me dite te tera pa ushqyer. Keshtu qe i dhashe edhe peshk per here te pare. Sot po haja kos ananasi me arre kokosi, po prap me veshtronte sikur e kishte barkun bosh. Epo thashe u pa puna po i jap ta provoi edhe kosin per here te pare. Doktoresha me ka udhezuar qe cdo 4-5 dite prezantoi nje ushqim te ri, jo cdo dite sic po e bej une. Uuuu se harroja te thoja qe dje kur po beja disa pazare i dhashe te luante me nje kuti biskotash, kur c'te shikoj kishte filluar ta hante. e kapa me vonese sepse kishte bere nje vrim. Filloi te me rrihte zemra shpejt se kujtova se e kisha helmuar. Edhe u mpiva fare, as merrja as jepja. Kur shkova tek kasa pyeta kasierin : "Di gje nqs e kam helmuar se hengri letren?" kur ai si i zgjuar qe eshte me tha "Ishalla jo." Me hyri akoma me shume frika se une s'doja kete pergjigje, une po prisja pergjigje te tipit "Po jo o goc sa here kane henger leter femijet e mi." Nejse si perfundim nuk i ndodhi gje, vetem nqs ja jep me vonese. Biles sot kur beri kaken i pashe ca si letra te vogla te therrmuara hihi.
Po vej disa foto nga e shtuna pasi kam qene shume e zene keto dite dhe nuk kam pasur mundesi ti vej. U takuam me shoqen e Barryt [Robin] dhe dy femijet e saj. Kalamaj me te lezetshem nuk ben nena. Cunin e kishte nje kercimtar te shkelqyer. Luajtem wii dance revolution. Robin e perdora si babysitter :p
Kukull e bukur eshte.
Brayden eshte vetem 5 vjec por femije me i zgjuar se ky nuk ka. Te gjitha levizjet i kishte mesuar permendsh dhe une nuk kisha shance te fitoja kundra tij.
Te premten shkuam ne bibloteke per here te pare. Shkova me Melisen dhe dy gocat e bukura te saj, Lilin dhe June. Tek fotoja pare luajti sa luajti me ato kubat me ngjyra pastaj donti ti hante. Ndersa me pazellin ne foton e fundit as qe e mori mundimin per te luajtur, direkte ne goje. I shijon cdo gje.
Po vej disa foto nga e shtuna pasi kam qene shume e zene keto dite dhe nuk kam pasur mundesi ti vej. U takuam me shoqen e Barryt [Robin] dhe dy femijet e saj. Kalamaj me te lezetshem nuk ben nena. Cunin e kishte nje kercimtar te shkelqyer. Luajtem wii dance revolution. Robin e perdora si babysitter :p
Kukull e bukur eshte.
Brayden eshte vetem 5 vjec por femije me i zgjuar se ky nuk ka. Te gjitha levizjet i kishte mesuar permendsh dhe une nuk kisha shance te fitoja kundra tij.
Te premten shkuam ne bibloteke per here te pare. Shkova me Melisen dhe dy gocat e bukura te saj, Lilin dhe June. Tek fotoja pare luajti sa luajti me ato kubat me ngjyra pastaj donti ti hante. Ndersa me pazellin ne foton e fundit as qe e mori mundimin per te luajtur, direkte ne goje. I shijon cdo gje.
Saturday, March 13, 2010
Happy Saint Patty's Day
It's Saint Patrick's Day today!!! Well since it's an Irish holiday we all went to Dublin.... hmmmm I'm talking about Dublin, California people :) This is the city where daddy works. It's about 40 mins commute from our home. The second picture it's the actual building [ Sybase] where Barry shows up every morning at 10:00 AM.
Everyone is supposed to wear green.
Everyone is supposed to wear green.
Tuesday, March 9, 2010
7 Months Old
Dje ishte festa e 8- Marsit, Gezuar Mami Tati, mami me e mire ne gjithe universin!!! Gjithashtu ishte edhe 7- mujori i Tatianes. Meqe ka
shume deshire ti bjeri pianos mendova ti beja foto sa me origjinale. Edhe veshja i pershtatet kohes se Bethovenit. Me vone do shkruaj disa fakte per TT. Po e filloj qe tani [Gjyshe Tati me ndihmo pak.]
TT nuk e ka mbajtur asnjehere biberonin ne goje.
TT ka thene aaaa per here te pare kur ishte 5 javeshe.
TT nuk vjell, ndonjehere ne te rralle nxjerr nja 2 gllenka qumesht kur mami i vet e rrotullon sa andej ketej.
TT eshte ulur pa ndihmen e te rriturve kur ishte 5 muajsh.
TT ka thene "Hi" per here te pare dhe vazhdon ta thote.
TT i doli dhembi i pare kur ishte 6 muajshe.
TT i filloi ushqimet kur ishte 4 muajshe, karrotat ishin perimet e para.
TT ka qeshur per here te pare kur ishte 3 muajshe [dhe vazhdon te qeshi pa pushim, non stop.]
Kukulla e pare e preferuar ka qene Elmo dhe ishte 4 muajsh kur ja dha halla Tifania ne Utah.
TT nuk ka qejf te fusi gishtin ne goje me shume se 2 min, por per gishtat e mamit, babit, gjyshes nuk te fal ama.
TT qe 2 muajshe fiksonte kembet e njerezve, dhe akoma mahnitet kur shikon kembe.
TT nuk pranon te pij qumesht me shishe [me perjashtim te nje here kur mami ishte ne spital se kishte temperature dhe gjyshe Tati i dha qumesht me shishe.]
Hmmm ta them apo mos ta them kete, mbylli syte TT kur te vish tek kjo pjesa. TT per 2 muajt e pare te jetes se saj qante me te medhaja po mos ta mbante mami hopa. Mami vet nuk e linte dot vetem asnje min se TT e merrte malli. Por netet i kishte te mbara, flinte si qingj i vogel.
Subscribe to:
Posts (Atom)
